Roland-Meyer.lu

E Rietshänner gräift mat der lénkser Hand d’Säite beim Gitarspillen. Dat ass am Moment mäi Problem. Ech hu mech mat engem superschaarfe Messer a grad die wichtege lénksen Zeigefanger geschnidden, riicht duerch de Nool - et hat net vill gefeelt, da war en zolitt Stéck ganz erof - an elo ass die ganzen Heelungsprozess eng Course mat der Zäit ginn. D’Première vum “Schwaarze Péiter” ass den 13.10.. Am Moment kann ech nach keng Gitar spillen. Mir prouwen d’Lidder ouni Begleedung; wëssen also och net, wéi et herno klengt! Nach ëmmer ass de Fanger déck geschwollen, u Musikmaachen ass nach net ze denken. Drécke mer d’Daumen, dass et nach klappt!

No “Modern Welt” a “Gutt ze wëssen” ass “Méi ass et net” elo dat drëtt Buch vun den Auteuren vum “Kabaret Sténkdéier”: Tom Kraemer, Remy Kraus a mir. Iwwer d’Summerpaus waren d’Präparatiounen e bëssen duerchernee gelaf, mee elo si mir nees an dier richteger Spuer! Fir d’Première vu “Schwaarze Péiter” den 13. Oktober zu Miersch am Literaturzenter ass d’Buch do. Dës Kéier gëtt et d’Highlights aus de Programmen vun 2006 bis 2010. Déi zwee éischt Bicher sinn ëmmer nach disponibel a kënnen hei am Bicherbuttik op dëser Säit bestallt ginn: an de Shop.
www.stenkdeier.lu

Endlech geet et lass! Dir kënnt elo buchen: 47 08 95   www.luxembourgticket.lu

D’lescht Joer hate mir gemengt, et ging biergop! Mee Quetschen och, d’Kriiss ass nees do, an dës Kéier zerguddst. Egal ob mer se elo Euro-, Schold- oder Bankekriiss nennen, Kriiss ass Kriiss. A kee Mënsch wäit a breed, dien eng Ahnung huet, wéi et elo soll weider goen. Kee Mënsch, dien engem kënnt soen, wat elo ze maachen ass.Dat selwecht Bild an der Edukatioun, bei de Krankekeesen, bei de Renten… ëmmer no dem Motto: lee dech nëmme net zur Fënster eraus, soss kënns de emol naass ginn.Esou stécht een diem aneren de “Schwaarze Péiter” zou, bougéiert net, mécht guer näischt, an hofft, datt een aneren eppes ënnerhëlt. Mee hate mir dofir d’Politiker gebraucht? Wann alles an der Rei ass, dann huet ee gutt, déck Téin ze späitzen. Wann de Wand iewer méi stiermesch bléisst, dann halen se sech hannerwands…

Hei ginn et weider Infoen!

D’Äerdbier ass zeideg, de Rubarb giess. Dat ass dat séchert Zeechen, datt et Zäit gëtt fir die neie Programm vum Kabaret Sténkdéier. Eng ganz Rei Texter si geschriwwen an elo geet et geschwë mat de Präparatiounen vun den Owenter am Hierscht am Literaturzenter an am Kulturhaus zu Miersch un.

“Schwaarze Péiter” ass d’Thema, den Ophänker. An dat passt wéi d’Fauscht op d’A! Mir liewen an enger Zäit, an dier kee wellt Verantwortung iwwerhuelen, an dier jiddereen diem aneren de schwaarze Péiter wëllt zouschousteren, an dier et normal ass, dien aneren gewäerden ze loossen an ze hoffen, datt ee selwer näischt muss maachen. Egal ob an der Politik, an der Erzéiung, am Sport oder am Privaten: lee dech net aus der Fënster, soss kënns du emol naass ginn, hal dech besser bedeckt, da geschitt dir net esou séier eppes: fräi no dem Fernand Wark sengem Motto: “Wann ee laacht, da laacht mat; wann een drénkt, dann drénkt mat, a wann ee schafft… da loosst e schaffen.”

Am Oktober geet et lass…

De Lëtzebuerger Theater huet den 11. Abrëll Première mat der Revue 2011 wou och nees dien een oder aneren Text vu mir wäert dobäi sinn. Gespillt gëtt zu Lëtzebuerg, Esch an Ettelbréck.

Hei fand Dir Informatiounen.

Hmm, vill gëtt dëser Deg iwwer d’Fraequot fir an d’Direktioune vu Firme geschwat.

D’Iddi gëtt et scho laang, elo kënnt neie Wand vu Bréissel, just hei zu Lëtzebuerg deet sech nach net vill. Wéi et schingt maache Betriber, déi eng 50/50-Situatioun hunn, méi Benefice, si méi produktiv wéi Betriber, an dienen d’Männer d’Iwwerhand behalen.

Wann dat esou ass, da bieden ech eis Educatiouns- an Héichschoulsresponsabel, och ganz séier dofir ze suergen, datt eng Quot an den Enseignement an iwwerhaapt an d’Betreiung vun de Kanner a Crèchen a Maison relaisë kënnt. Fir vill Kanner bléift de Mann en exotescht Wiesen, dat hinne ganz selen iwwer de Wee leeft a mat diem se esou gutt wéi ni a Kontakt kommen, bis … bis bei de Paschtouer bei der éischter Komioun.

Stellt Iech nëmme vir, Polizisten gingen een Auto unhalen, an ee vun den Insassen mat rassistesche Parolen beleidegen. Gutt, datt dat bei eis a Lëtzebuerg net virkënnt!

An dorops ging ee vun den Insassen d’Poliziste vernennen. Gutt, datt et bei eis zu Lëtzebuerg “Beamtebeleidegung” net gëtt!

De Papp  vun diem “Beamtebeleideger” ging dono mat sengem Jong, eben dem “Beamtebeleideger”, op de Policebüro goen, an der Police soen, datt si elo hiere Budget gekiirzt kréichen. Esou eppes ass zum Gléck bei eis net virstellbar, an esou brauche mir guer net driwwer nozedenken, wat dat da ging heeschen, wann die Papp e Minister wir. Nee, do kënne mir eise Kapp a Rou leeën!

Bei eis ass et och komplett onméiglech, datt esou polizeiintern Rapporten de Medien zougespillt ginn. Wat hu mir eng Chance!

Eisen Innenminister ging, wann esou eppes wierklech ging a Lëtzebuerg geschéien, wat iewer komplett onméiglech ass, och direkt kloer Positioun bezéien. Klipp a kloer!

An eise Premier ging sech mat honnertprozenteger Sécherheet vun esou engem Verhalen distanzéieren!

Ech si frou, datt ech net an engem Land wunnen, wou esou Saache geschéien!

Fir den Hierscht plange mir e neit Buch, dat déi beschten Texter vum “Kabaret Sténkdéier” vun diene leschte 5 Joer zesummefaasst. No “Modern Welt” a “Gutt ze wëssen”, déi ëmmer nach disponibel sinn,  an hei am Shop kënne bestallt ginn, ass et deemno déi drëtt Anthologie mat Stécker vum Tom Kraemer, Remy Kraus a mir.

“Méi ass et net”, ass een vun den Aarbéchtstitele vum neie Buch.

“Wat dann all déi Touristen an diem autoritären, diktatoreschen Ägypten verluer haten? Dohinner geet een dach net an d’Vakanz!” Vun engem Moment op dien aneren war et fir vill Leit nees eng Kéier kloer, wien déi béis a wien déi gutt sinn. Esou einfach a virun allem esou séier geet et. Mat engem wie dem Mubarak, nee, mat esou engem hate mir näischt, hu mir näischt a wäerte mir näischt ze dinn hunn. A scho guer net bei esou een an d’Vakanz goen an domat diem säi Regime och nach ënnerstëtzen.

Eist nationaalt gëllend Meedchen ass do manner wieleresch: ouni sech ze genéieren ass hatt einfach esou a China an d’Vakanz gefuer. Einfach esou! Wéi wann a China alles an der Rei wir. Wéi wa China eng Demokratie wéi eng aner wir…

E Samschdeg den Owend war ech an d’Mierscher Kulturhaus de Jay Schiltz, net Famill mam Lulu, wéi hien ausdrécklech betount, kucken, oder besser gesot lauschteren. Die grousse Priedeger huet eis, am Stil vun de 70`,  zolitt d’Levite gelies, eis et uerdentlech lafe gelooss, eis zerguttst op d’Fanger geklappt. An dat bescht, iwwer sengem Monolog huet hien sech esou richteg an d’Roserei geried, an eis esouguer erkläert, firwat hie Kabaret mécht. Esou eppes hate mir scho laang net méi!

Gitt d’Béierdéckelsgespréicher 2011 kucken!